Откровение

Потоа видов четири ангели како стојат на четирите краишта на земјата и ги задржуваат четирите земни ветрови, за да не дува ветер ни над земјата, ни над морето, ни врз некое дрво.

Видов и друг ангел како се издига од исток и го има печатот на живиот Бог. Тој извика со силен глас кон четирите ангели на кои им беше дадено да им наштетат на земјата и морето:

„Не нанесувајте штета ни на земјата, ни на морето, ни на дрвјата, додека не ги запечатиме слугите на нашиот Бог на нивните чела.“

И го слушнав бројот на запечатените: сто четириесет и четири илјади, запечатени од сите племиња на синовите Израелеви:

од племето Јудино — дванаесет илјади запечатени; од племето Рувимово — дванаесет илјади; од племето Гадово — дванаесет илјади;

од племето Асирово — дванаесет илјади; од племето Нефталимово — дванаесет илјади; од племето Манасиево — дванаесет илјади;

од племето Симеоново — дванаесет илјади; од племето Левиево — дванаесет илјади; од племето Исахарово — дванаесет илјади;

од племето Завулоново — дванаесет илјади; од племето Јосифово — дванаесет илјади; од племето Венијаминово — дванаесет илјади запечатени.

Потоа погледнав, и ете — огромно мноштво што никој не можеше да го изброи, од секој народ, племе, народност и јазик. Стоеја пред престолот и пред Агнецот, облечени во бела облека и со палмови гранки во рацете.

Викаа со силен глас: „Спасението Му припаѓа на нашиот Бог, Кој седи на престолот, и на Агнецот!“

Сите ангели стоеја околу престолот, старешините и четирите живи суштества. Паднаа ничкум пред престолот и Му се поклонија на Бог,

велејќи: „Амин! Пофалбата, славата, мудроста, благодарноста, честа, силата и моќта Му припаѓаат на нашиот Бог засекогаш! Амин.“

Тогаш еден од старешините ме праша: „Кои се овие облечени во бела облека и од каде дојдоа?“

Му одговорив: „Господине мој, ти знаеш.“ А тој ми рече: „Овие се оние што доаѓаат од големата неволја. Ја испраа својата облека и ја избелија во крвта на Агнецот.

Затоа се пред Божјиот престол и Му служат дење и ноќе во Неговиот храм; а Оној Кој седи на престолот ќе го распростре Својот шатор над нив.

Повеќе нема да огладнат, ниту повторно ќе ожеднат; сонцето нема да ги пече, ниту каква било жега.

Зашто Агнецот, Кој е среде престолот, ќе им биде Пастир и ќе ги води кон извори на жива вода; а Бог ќе ја избрише секоја солза од нивните очи.“