Прескокни кон главната содржина

Римјаните

Глава 11

  1. 1

    Тогаш прашувам: зар Бог го отфрли Својот народ? Никако! Зашто и јас сум Израелец, од потомството на Авраам, од племето на Венијамин.

  2. 2

    Бог не го отфрли Својот народ, кој однапред го позна. Или не знаете што вели Писмото за Илија, како го обвинуваше Израел пред Бог:

  3. 3

    „Господи, ги убија Твоите пророци и ги урнаа Твоите жртвеници; јас останав сам, а и мојот живот го бараат.“

  4. 4

    Но што му одговори Бог? „Си оставив седум илјади мажи што не клекнаа пред Ваал.“

  5. 5

    Така и во сегашното време остана остаток, избран по благодат.

  6. 6

    А ако е по благодат, тогаш не е по дела; инаку благодатта повеќе не би била благодат.

  7. 7

    Што тогаш? Израел не го доби она што го бараше, но избраните го добија, а другите се закоравија,

  8. 8

    како што е напишано: „Бог им даде дух на зашеметеност, очи да не гледаат и уши да не слушаат, сѐ до денес.“

  9. 9

    И Давид вели: „Нивната трпеза нека им стане стапица, замка, сопка и отплата.

  10. 10

    Нека им се помрачат очите за да не гледаат, а нивниот грб постојано нека биде свиткан.“

  11. 11

    Тогаш прашувам: зар се сопнаа за конечно да паднат? Никако! Туку преку нивниот престап спасението дојде кај незнабожците, за да се разбуди ревност кај Израел.

  12. 12

    Ако нивниот престап донесе богатство за светот, а нивната загуба богатство за незнабожците, колку повеќе ќе донесе нивното целосно враќање!

  13. 13

    А вам, незнабожци, ви зборувам: бидејќи сум апостол на незнабожците, ја прославувам својата служба,

  14. 14

    со надеж дека ќе предизвикам ревност кај моите сонародници и ќе спасам некои од нив.

  15. 15

    Зашто, ако нивното отфрлање значеше помирување за светот, што ќе значи нивното примање, ако не живот од мртвите?

  16. 16

    Ако првиот дел од тестото е свет, свето е и целото тесто; и ако коренот е свет, свети се и гранките.

  17. 17

    Ако некои од гранките беа отсечени, а ти, дива маслинка, беше накалемен меѓу нив и стана соучесник во коренот и во хранливиот сок на маслинката,

  18. 18

    не воздигнувај се над гранките. А ако се фалиш, запомни: не го носиш ти коренот, туку коренот те носи тебе.

  19. 19

    Тогаш ќе речеш: „Гранките беа отсечени за јас да бидам накалемен.“

  20. 20

    Точно. Тие беа отсечени поради неверието, а ти стоиш преку верата. Не се возгордувај, туку имај страв.

  21. 21

    Зашто, ако Бог не ги поштеди природните гранки, нема да те поштеди ни тебе.

  22. 22

    Размисли, значи, за Божјата добрина и строгост: строгост кон оние што паднаа, а добрина кон тебе, ако останеш во Неговата добрина; инаку и ти ќе бидеш отсечен.

  23. 23

    А и тие, ако не останат во неверието, ќе бидат накалемени, зашто Бог е моќен повторно да ги накалеми.

  24. 24

    Зашто, ако ти беше отсечен од дивата маслинка на која по природа ѝ припаѓаш и, спротивно на природата, беше накалемен на питома маслинка, колку полесно тие, природните гранки, ќе бидат накалемени на својата маслинка!

  25. 25

    Сакам, браќа, да ја знаете оваа тајна, за да не бидете мудри во своите очи: делумна закоравеност го снајде Израел, сѐ додека не влезе полниот број на незнабожците.

  26. 26

    И така, целиот Израел ќе биде спасен, како што е напишано: „Од Сион ќе дојде Избавителот и ќе ја отстрани безбожноста од Јаков.

  27. 27

    И ова ќе биде Мојот завет со нив, кога ќе ги отстранам нивните гревови.“

  28. 28

    Во однос на Евангелието тие се непријатели поради вас, но во однос на изборот се сакани поради татковците.

  29. 29

    Зашто Божјите дарови и повикот се неотповикливи.

  30. 30

    Како што вие некогаш бевте непослушни кон Бог, а сега добивте милост поради нивната непослушност,

  31. 31

    така и тие сега станаа непослушни поради милоста што ви е покажана, за и самите да добијат милост.

  32. 32

    Зашто Бог ги затвори сите во непослушност, за на сите да им покаже милост.

  33. 33

    О, длабочино на Божјото богатство, на мудроста и на знаењето! Колку се неиспитливи Неговите судови и неистражливи Неговите патишта!

  34. 34

    „Кој го познал умот на Господ? Или кој Му бил советник?

  35. 35

    Или кој прв Му дал нешто, за да треба да му биде возвратено?“

  36. 36

    Зашто сѐ е од Него, преку Него и за Него. Нему нека Му биде славата засекогаш! Амин.