Прескокни кон главната содржина

Римјаните

Глава 14

  1. 1

    Примајте го оној што е слаб во верата, но не за да се расправате за неговите убедувања.

  2. 2

    Еден верува дека смее да јаде сѐ, а слабиот јаде само зеленчук.

  3. 3

    Оној што јаде нека не го презира оној што не јаде, а оној што не јаде нека не го осудува оној што јаде, зашто Бог го примил.

  4. 4

    Кој си ти да му судиш на туѓ слуга? Пред својот господар тој стои или паѓа. Но ќе стои, зашто Господ е моќен да го одржи.

  5. 5

    Еден смета дека еден ден е поважен од друг, а друг ги смета сите денови еднакви. Секој нека биде целосно уверен во својот ум.

  6. 6

    Оној што го почитува денот, го почитува во чест на Господ. Оној што јаде, јаде за Господ, зашто Му благодари на Бог; а оној што не јаде, не јаде за Господ и Му благодари на Бог.

  7. 7

    Зашто никој од нас не живее за себе и никој не умира за себе.

  8. 8

    Ако живееме, за Господ живееме; ако умираме, за Господ умираме. Затоа, било да живееме или да умираме, Господови сме.

  9. 9

    Зашто Христос затоа умре и оживе – за да биде Господ и над мртвите и над живите.

  10. 10

    А ти, зошто му судиш на својот брат? Или ти, зошто го презираш својот брат? Зашто сите ќе застанеме пред Божјиот суд.

  11. 11

    Напишано е: „Жив сум Јас – вели Господ – пред Мене ќе се поклони секое колено и секој јазик ќе Го признае Бог.“

  12. 12

    Значи, секој од нас ќе даде сметка за себе пред Бог.

  13. 13

    Затоа повеќе да не се осудуваме еден со друг, туку одлучете никогаш да не поставувате сопка или причина за духовен пад пред својот брат.

  14. 14

    Знам и уверен сум во Господ Исус дека ништо не е нечисто само по себе; но за оној што смета дека нешто е нечисто, за него е нечисто.

  15. 15

    Ако твојот брат се нажалува поради храната што ја јадеш, веќе не постапуваш според љубовта. Не погубувај го со својата храна оној за кого Христос умре.

  16. 16

    Затоа не дозволувајте она што за вас е добро да биде хулено.

  17. 17

    Зашто Божјото царство не е јадење и пиење, туку праведност, мир и радост во Светиот Дух.

  18. 18

    Оној што така Му служи на Христос Му е угоден на Бог и е одобрен од луѓето.

  19. 19

    Затоа да се стремиме кон она што придонесува за мир и заемно изградување.

  20. 20

    Не уривај го Божјото дело поради храна. Сѐ е чисто, но зло е човекот да јаде нешто што го наведува другиот да се сопне.

  21. 21

    Добро е да не јадеш месо, да не пиеш вино и да не правиш ништо со што го наведуваш својот брат да се сопне.

  22. 22

    Верата што ја имаш, чувај ја за себе пред Бог. Блажен е оној што не се осудува себеси за она што го одобрува.

  23. 23

    Но оној што се сомнева е осуден ако јаде, зашто не јаде од вера. А сѐ што не е од вера е грев.