Римјаните

Тогаш каква предност има Јудеецот, или каква е ползата од обрежувањето?

Голема во секој поглед. Најнапред, ним им беа доверени Божјите зборови.

Што ако некои не поверуваа? Зар нивното неверство ќе ја поништи Божјата верност?

Никако! Бог нека биде вистинит, а секој човек лажец, како што е напишано: „За да бидеш оправдан во Своите зборови и да победиш кога Ти судат.“

Но ако нашата неправедност ја истакнува Божјата праведност, што ќе кажеме? Зар Бог е неправеден кога го излева Својот гнев? Зборувам на човечки начин.

Никако! Зашто, како тогаш Бог ќе му суди на светот?

Но ако преку мојата лага Божјата вистина уште повеќе се покажува и Му носи слава, зошто тогаш и јас сум осудуван како грешник?

И зошто да не кажеме: „Да правиме зло за да произлезе добро“, како што некои нѐ клеветат дека така поучуваме? Нивната осуда е праведна.

Што тогаш? Дали ние сме подобри? Воопшто не! Зашто веќе докажавме дека сите, и Јудејците и Елините, се под грев.

Како што е напишано: „Нема ниту еден праведен,

нема ниту еден разумен, нема кој да Го бара Бог.

Сите се оддалечија, сите заедно станаа бескорисни; нема кој да прави добро, нема ниту еден.

Нивното грло е отворен гроб; со своите јазици мамат. Змиски отров има под нивните усни.

Нивната уста е полна со клетва и горчина.

Нивните нозе се брзи за пролевање крв;

пустош и несреќа има на нивните патишта,

а патот на мирот не го познаа.

Нема страв од Бог пред нивните очи.“

Знаеме дека сѐ што вели Законот, им го вели на оние што се под Законот, за да се затвори секоја уста и целиот свет да стане виновен пред Бог.

Зашто преку делата на Законот ниеден човек нема да биде оправдан пред Него, бидејќи преку Законот доаѓа познавањето на гревот.

Но сега, независно од Законот, се откри Божјата праведност, за која сведочат Законот и Пророците.

Тоа е Божјата праведност преку вера во Исус Христос, за сите што веруваат. Нема разлика,

зашто сите згрешија и се лишени од Божјата слава,

а се оправдуваат бесплатно преку Неговата благодат, преку откупувањето што е во Христос Исус.

Него Бог Го постави како жртва за помирување преку верата во Неговата крв, за да ја покаже Својата праведност, бидејќи во Своето трпение ги оставаше неказнети гревовите направени порано.

Така ја покажа Својата праведност во сегашното време, за да биде праведен и да го оправда оној што верува во Исус.

Тогаш каде е фалењето? Исклучено е. Преку каков закон? Преку законот на делата? Не, туку преку законот на верата.

Зашто сметаме дека човекот се оправдува преку вера, независно од делата на Законот.

Или Бог е само Бог на Јудејците? Не е ли и на незнабожците? Да, и на незнабожците,

бидејќи Бог е еден. Тој ќе ги оправда обрежаните преку вера и необрежаните преку истата вера.

Го поништуваме ли тогаш Законот преку верата? Никако! Напротив, го потврдуваме Законот.