Римјаните

Или не знаете, браќа – им зборувам на оние што го познаваат Законот – дека Законот има власт над човекот сѐ додека тој е жив?

Омажената жена е врзана со закон за својот маж додека тој е жив; но ако мажот умре, таа е ослободена од законот што ја врзувал за него.

Затоа, ако додека мажот ѝ е жив му припадне на друг маж, ќе биде наречена прељубница. Но ако мажот умре, таа е слободна од тој закон и не е прељубница ако му припадне на друг маж.

Така и вие, мои браќа, преку телото на Христос умревте за Законот, за да Му припаднете на Друг – на Оној Кој беше воскреснат од мртвите – за да носиме плод за Бог.

Зашто, додека живеевме според телото, грешните страсти, разбудени преку Законот, дејствуваа во членовите на нашето тело за да ѝ принесуваат плод на смртта.

Но сега сме ослободени од Законот, бидејќи умревме за она што нѐ држеше, за да Му служиме на Бог во новоста на Духот, а не во староста на буквата.

Што тогаш ќе кажеме? Дали Законот е грев? Никако! Но јас не би го познал гревот освен преку Законот. Не би знаел што е похота, ако Законот не велеше: „Не посакувај!“

Но гревот, користејќи ја заповедта, разбуди во мене секаква похота, зашто без Законот гревот е мртов.

Некогаш живеев без Законот, но кога дојде заповедта, гревот оживе,

а јас умрев. Така се покажа дека заповедта, која требаше да води во живот, ме доведе до смрт.

Зашто гревот, користејќи ја заповедта, ме измами и преку неа ме уби.

И така, Законот е свет, а заповедта е света, праведна и добра.

Тогаш, дали доброто ми стана смрт? Никако! Туку гревот, за да се покаже како грев, преку доброто ми донесе смрт, та преку заповедта гревот да стане крајно грешен.

Знаеме дека Законот е духовен, а јас сум телесен, продаден во ропство на гревот.

Не го разбирам она што го правам: не го правам она што го сакам, туку го правам она што го мразам.

А ако го правам она што не го сакам, се согласувам со Законот дека е добар.

Но тогаш веќе не го правам тоа јас, туку гревот што живее во мене.

Знам дека во мене, односно во моето тело, не живее ништо добро. Желбата да го правам доброто е во мене, но не и да го извршам доброто.

Зашто не го правам доброто што го сакам, туку го вршам злото што не го сакам.

А ако го правам она што не го сакам, тогаш веќе не го правам [јас], туку гревот што живее во мене.

Значи, го наоѓам овој закон: кога сакам да го правам доброто, злото е присутно во мене.

Според својот внатрешен човек се радувам во Божјиот закон,

но во членовите на своето тело гледам друг закон, кој војува против законот на мојот ум и ме заробува во законот на гревот, кој е во членовите на моето тело.

Беден човек сум! Кој ќе ме избави од ова тело на смртта?

Му благодарам на Бог преку Исус Христос, нашиот Господ! Значи, јас самиот со умот му служам на Божјиот закон, а со телото – на законот на гревот.