Рута

Еден ден нејзината свекрва Ноемина ѝ рече: „Ќерко моја, зар не треба да ти најдам сигурен дом, за да ти биде добро?

Зар Вооз, со чии слугинки беше, не е наш роднина? Ете, оваа ноќ тој ќе го провејува јачменот на гумното.

Измиј се, намачкај се со мирисливо масло, облечи ги своите алишта и слези на гумното. Но не покажувај му се сѐ додека не заврши со јадењето и пиењето.

Кога ќе легне, забележи го местото каде што лежи. Потоа пријди, подигни ја покривката кај неговите нозе и легни таму. Тој ќе ти каже што да правиш.“

Рута ѝ одговори: „Ќе направам сѐ што ми кажуваш.“

Така слезе на гумното и направи сѐ што ѝ заповеда нејзината свекрва.

Вооз јадеше и пиеше и беше задоволен. Потоа отиде да легне крај купот јачмен. Рута тивко пријде, ја подигна покривката кај неговите нозе и легна.

Околу полноќ човекот се стресе и се сврте, и ете, една жена лежеше кај неговите нозе.

Тој праша: „Која си ти?“ Таа одговори: „Јас сум Рута, твојата слугинка. Распростри го крајот на својата облека над својата слугинка, зашто си близок роднина со право на откуп.“

Тој рече: „Господ нека те благослови, ќерко моја! Оваа твоја последна постапка покажува уште поголема верност од првата, зашто не тргна по некој млад човек, без разлика дали е сиромашен или богат.

А сега, ќерко моја, не плаши се. Ќе направам за тебе сѐ што бараш, зашто сите во мојот град знаат дека си чесна жена.

Вистина е дека сум близок роднина со право на откуп, но има друг роднина што е поблизок од мене.

Остани овде оваа ноќ. Утре, ако тој сака да ја исполни својата роднинска должност кон тебе, добро - нека ја исполни. Но ако не сака, тогаш, се колнам во живиот Господ, јас ќе ја исполнам. Лежи тука до утрото.“

Таа лежеше кај неговите нозе до утрото, но стана пред да може човек да препознае друг човек. Вооз рече: „Нека не се дознае дека жена дошла на гумното.“

Потоа рече: „Донеси ја наметката што е врз тебе и држи ја.“ Таа ја придржа, а тој измери шест мери јачмен, ѝ ги натовари и таа отиде во градот.

Кога дојде кај својата свекрва, таа ја праша: „Како помина, ќерко моја?“ Рута ѝ раскажа сѐ што направил човекот за неа.

Потоа рече: „Ми ги даде овие шест мери јачмен и ми рече: ‚Не враќај се со празни раце кај својата свекрва.‘“

Ноемина ѝ рече: „Остани мирна, ќерко моја, додека не видиш како ќе заврши работата, зашто човекот нема да се смири додека не ја заврши уште денес.“