Рута

Вооз отиде кај градската порта и седна таму. И ете, помина блискиот роднина за кого зборуваше Вооз. Тој му рече: „Пријателе, сврати и седни овде.“ Човекот сврати и седна.

Тогаш Вооз зеде десетмина од градските старешини и им рече: „Седнете овде.“ И тие седнаа.

Потоа му рече на блискиот роднина: „Ноемина, која се врати од моавската земја, ја продава нивата што му припаѓаше на нашиот роднина Елимелех.

Затоа решив да те известам и да ти речам: ‚Купи ја пред овие што седат овде и пред старешините на мојот народ.‘ Ако сакаш да ја откупиш како близок роднина, откупи ја. Но ако не сакаш, кажи ми за да знам, зашто ти си прв со право на откуп, а јас сум следен по тебе.“ Тој рече: „Јас ќе ја откупам.“

Тогаш Вооз рече: „Во денот кога ќе ја купиш нивата од раката на Ноемина, ја преземаш и обврската да ја земеш за жена Моавката Рута, жената на починатиот, за да го зачуваш името на починатиот преку неговото наследство.“

Блискиот роднина рече: „Не можам да ја откупам за себе, за да не го загрозам своето наследство. Ти преземи го моето право на откуп, зашто јас не можам да ја откупам.“

Во старо време во Израел, за да се потврди секоја работа при откупување или размена, постоеше ваков обичај: човекот ја соблекуваше својата обувка и му ја даваше на другиот. Така се потврдуваше договорот во Израел.

Затоа блискиот роднина му рече на Вооз: „Купи ја ти за себе“, и ја соблече својата обувка.

Тогаш Вооз им рече на старешините и на целиот народ: „Вие сте сведоци денес дека од раката на Ноемина го купувам сето она што му припаѓаше на Елимелех и сето она што им припаѓаше на Килион и Махлон.

Исто така ја земам за жена Моавката Рута, жената на Махлон, за да го зачувам името на починатиот преку неговото наследство, неговото име да не исчезне меѓу неговите браќа и од портата на неговото родно место. Вие сте сведоци денес.“

Сиот народ што беше кај портата и старешините рекоа: „Сведоци сме! Господ нека ја направи жената што влегува во твојот дом како Рахила и Лија, кои заедно го изградија Израелевиот дом. Биди успешен во Ефрата и прочуен во Витлеем.

Од потомството што Господ ќе ти го даде преку оваа млада жена, твојот дом нека биде како домот на Фарес, кого Тамара му го роди на Јуда.“

Така Вооз ја зеде Рута и таа му стана жена. Тој влезе кај неа, а Господ ѝ даде да зачне, и таа роди син.

Тогаш жените ѝ рекоа на Ноемина: „Благословен да е Господ, Кој денес не те остави без близок откупител! Неговото име нека биде прочуено во Израел.

Тој ќе ти го обнови животот и ќе те издржува во твојата старост, зашто го роди твојата снаа, која те сака и која за тебе вреди повеќе од седум сина.“

Ноемина го зеде детето, го стави во својата прегратка и се грижеше за него.

Сосетките рекоа: „На Ноемина ѝ се роди син!“ И го нарекоа Овид. Тој му беше татко на Есеј, Давидовиот татко.

Ова е родословот на Фарес: Фарес го роди Есрон,

Есрон го роди Рам, Рам го роди Аминадав,

Аминадав го роди Нахшон, Нахшон го роди Салмон,

Салмон го роди Вооз, Вооз го роди Овид,

Овид го роди Есеј, а Есеј го роди Давид.