Захарија

И се врати оној ангел, кој зборуваше со мене, и ме разбуди, како што се разбудува човек од сон.

И ми рече: ‘Што гледаш?’ А јас реков: ‘Гледам, и ете, стои свеќник, целиот од злато, со сад над него; на него има седум светилки и по седум цевки кај секоја светилка.

И две маслинки на него - една десно од чашката, а друга лево од неа.

Одговорив и му реков на ангелот, кој зборуваше со мене - што претставува ова, господине?

И ангелот што зборуваше со мене ми рече: ‚Зар не знаеш што значи ова?‘ А јас одговорив: ‚Не, господине мој.‘

Тогаш одговори и ми рече: ‘Ова е Господовиот збор до Зоровавел: Не со војска, ниту со сила, туку со Мојот Дух,’ вели Господ на војските.

Која си ти, голема планино? Пред Зоровавел ќе станеш рамнина! Тој ќе го изнесе завршниот камен со восклик: „Благодат! Благодат над него!“

И ми дојде Господовиот збор:

рацете на Зоровавел ги поставија основите на овој дом: неговите раце ќе го завршат, и ти тогаш ќе разбереш дека Господ на небесните војски ме испратил кај вас.

Зашто кој го презира денот на малите почетоци, кога радосно ќе го гледаат ѕидарскиот конец со висулка во рацете на Зоровавел оние седум, а тоа се очите на Господ, што со поглед ја опфаќаат целата земја?‘

Потоа одговорив и му реков: што значат оние две маслинки од десната и од левата страна на свеќникот?

И пак почнав да му зборувам и му реков - што треба да означуваат оние две маслинени гранчиња, што се наоѓаат меѓу двете златни цевчиња, кои од себе долеваат масло?

А тој ми рече: ‚зар не ти е познато што е тоа?‘ Му одговорив: ‚не знам, мојот господине.‘

Тогаш тој ми рече: ‚па тоа се двајцата помазаници со масло, кои стојат пред Господ над целата земја.‘