Софонија

Соберете се, соберете се внимателно, бесрамен народе,

пред да се изврши одредениот суд, пред денот да мине како плева, пред да дојде врз вас жестокиот Господов гнев, пред да настапи врз вас денот на Господовиот гнев.

Побарајте Го Господ, сите смирени на земјата, вие што ја извршувате Неговата правда; побарајте ја праведноста, побарајте ја понизноста; можеби ќе бидете сокриени во денот на Господовиот гнев.

Зашто Газа ќе биде напуштена и Аскалон ќе запусти, Ашдод ќе биде изгонет среде ден, а Екрон ќе се искорени.

Тешко вам, жители на морскиот брег, народе Керетејски! Господовиот збор е против вас, Ханане, земјо на Филистејците! Ќе те уништам, така што нема да остане ниеден жител.

Па ќе стане приморскиот крај пасишта со овчарски колиби и трла.

Тој крај ќе му припадне на остатокот од Јудиниот дом; таму ќе пасат, а навечер ќе почиваат во куќите на Аскалон, зашто Господ, нивниот Бог, ќе се погрижи за нив и ќе ја обнови нивната состојба.

Го чув потсмевот на Моав и навредите од Амонците, како се подигруваат со Мојот народ и како се шират во неговите предели,

Затоа, жив сум Јас, вели Господ над војските, Израелевиот Бог: Моав ќе стане како Содом, а Амонците како Гомор, место обраснато со коприви, солени јами и вечна пустош. Остатокот од Мојот народ ќе ги ограби, а преостанатите од Мојот народ ќе ги наследат нивните земји.

Тоа ќе им биде казна за нивната гордост, зашто се подигруваа и се воздигнуваа против народот на Господ над војските.

Страшен ќе биде Господ за нив, зашто ќе ги обессили сите богови на земјата; и Нему ќе Му се поклонат сите острови на народите, секој од своето место.

И вие, Етиопјани, ќе бидете поразени од Мојот меч.

Господ ќе ја протегне Својата рака на север, ќе ја уништи Асирија, а Ниневија ќе ја претвори во урнатина, во место суво како пустина,

и стада ќе лежат по неа и секаков вид животни: пеликан и еж ќе ноќеваат во нејзините столбови; нивниот глас ќе се разнесува низ прозорците, уривањето ќе се покаже на прагот, зашто ќе бидат оголени нејзините кедрови облоги.

Еве го веселиот град, кој живееше безгрижно и си велеше во своето срце: „Јас сум, и нема друг освен мене!“ Како стана пустош, легло за диви животни! Секој што ќе помине покрај него ќе потсвирне со потсмев и ќе замавне со раката.